Ano pang silbi ko kung wala ka naman sakin at araw araw nalang naman akong masasaktan dahil sainyong dalawa? Eh kung.. mamatay nalang ako? Hindi eh. Mahal ko si Lord, sobra. Pero yung.. nadarama ko ngayong sakit? Parang ang sakit lang talaga. Simple lang.. pero naiiyak ako. Gusto kong malaman yung rason kung bakit ... ako nagkagusto sayo at... nasasaktan ng ganito. Dahil ba... ito'y pagsubok lamang? O... eto'y totoo.. Yung girlfriend mo, sobrang saya niyo together. Sige na.. sige... kayo na. Kayo na ang meant to be, kayo na. Kayo na lahat! Pero kung perfect match nga kayo, bakit may nasasaktan? Bakit may humahadlang? Yung masakit sa lahat? Yung makikita ko kayo, magkasama. Tapos sobrang sweet tas parang... magiging masaya ako para sainyo?? :( Hindi ko kaya... tuwing makikita ko kayo eh... Parang tanga lang, biglang luluha. Parang batang nadapa. Kahit gaano tayo katanda.. Iiyak pa rin tayo katulad noong bata pa tayo. Hahagulgol papunta sa mommy ko... at daddy ko. Sabay papagalitan ako't sasabhing "Sinabi ko naman sayong walang idudulot na maganda yang pagtatakbo diyan sa labas eh. Nasugatan ka pa tuloy" Ang sakit sakit. Sakit ng sugat. Kahit ganun man.. siguro okay lang yun! Ganun naman yata ang buhay diba? :< Okay lang... Makaka move on pa rin ako. Pero sa mga oras na ito? Hayy hirap eh. Kung pwede lang akong makamove na agad eh tapos.. sana WALA nalang para di na masaktan. Yung pinaka masakit kasi ay... basta ang hirap hirap tanggapin yung fact na yun na... hindi nga tayo! Ang sakit lalo pag nakkta ko kayo. KAYO. KAYO. :(( Iiyak na ako. Pero ang kailngan ko lang gawin? Let go... be happy.. Hayy, ang hirap naman! Inuman nalang tayo mga pare.